Artykuł jest krótki, acz ciekawy. Nie chcę zajawką psuć Ci zabawy.
Czy Filip lubi hipopotamy?
W „hipopotamie” tkwi ta sama rzeka co w „Mezopotamii” i ten sam koń co w „Filipie”.
Co łączy żbika z żubrem?
W odróżnieniu od pozostałych Słowian udało nam się ocalić „żbika”. A winnym jego zniknięcia z terenów słowiańskich jest kot domowy.
Małpa z rozwartym pyskiem
Przybyła niemiecka „małpa” i przepędziła staropolską „opicę”. A to ci małpa!
Kwezal, czyli długi ogon z piór
„Kwezal” trafił do nas z tego samego języka co „awokado” i „czekolada”.
Kogucie kukuryku, czyli etymolog w kurniku
Najpierw był „kur”, a potem „kura”, a później „kogut” przepędził „kura” i rządy przejęła „kura”. „Kogut” tak się zamaskował, że mało kto podejrzewa, iż „kokoszka” to jego siostra bliźniaczka.
Dźwięki antypodów: weka
A w tym wpisie na Ciebie czeka etymologia słowa „weka”.
Dźwięki antypodów: kiwi
Być może nazwa ptaka kiwi etymologią Cię zadziwi.
Dźwięki antypodów: kukabura
Zamiast kangura jest kukabura. Hura!
Skandynawska pożyczka: renifer
Polszczyzna jest bodajże jedynym językiem słowiańskim, w którym funkcjonuje nazwa „renifer”. Zapożyczyliśmy ją z języków nordyckich.
Jeż — pożeracz żmij
Powszechnie przyjmuje się, że etymologiczne znaczenie nazwy jeża to ‘pożerający żmije’, co znajduje potwierdzenie w danych dotyczących upodobań pokarmowych tego zwierzaka. Ale pojawiały się też głosy, że jego nazwa pierwotnie przeznaczona była dla mangusty, która również gustuje w wężach.
Irbis — tajemniczy przybysz z ałtajskim rodowodem
„Irbis” – jak przystało na nazwę zagadkowego kota o przydomku „Duch Gór” – nie daje się łatwo pochwycić etymologom. Udało im się za to okiełznać „panterę”.