Oswojony mastif

Sile i rozmiarom albo funkcji stróża zawdzięcza mastif swoją nazwę.

Etymologia słowa MASTIF

  • Zapożyczenie za pośrednictwem angielskiego mastiff ze starofrancuskiego mastin ‘pies stróżujący; mastif’(dziś francuskie mâtin), które wywodzi się od łacińskiego ludowego *mā(n)suētinus ‘oswojony, poskromiony, udomowiony’, powiązanego z łacińskim mānsuētus ‘oswojony’. Angielska forma przekształcona przypuszczalnie pod wpływem starofrancuskiego mestif ‘kundel, mieszaniec’.
  • Według innej hipotezy słowo mastif wywodzi się od staroangielskiego masty ‘potężny, mocny’.
  • Nazwa psa nawiązuje do pełnionej przez niego pierwotnie funkcji stróża lub do jego pokaźnych rozmiarów i siły.
„Mastif” to zmodyfikowana fonetycznie pożyczka mająca – jak wskazują słowniki etymologiczne – łacińskie korzenie. Wizerunek mastifa angielskiego: L. A. Fuertes, źródło: Biodiversity Heritage Library (DP).

Bibliografia:

  • Klein E. (1967), Etymological Dictionary of the English Language, vol. II, Amsterdam–London–New York.
  • Mastiff Breed Standard, [w:] Old English Mastiff Club, [30.05.2018].
  • Słownik wyrazów obcych (1980), red. J. Tokarski, Warszawa.
  • Van der Sijs N. (2010), Etymologiebank, [30.05.2018].