Dźwięki antypodów: kea i kaka

Repertuar wokalny nestora kea i nestora kaka znalazł odzwierciedlenie w nazwach tych ptaków.

Etymologia słów KEA i KAKA

  • Zapożyczenia za pośrednictwem angielszczyzny z języka maori, którym posługują się Maorysi, rdzenna ludność Nowej Zelandii.
  • Pochodzenie dźwiękonaśladowcze, od głosu ptaków.
  • Nestor kea odzywa się przeciągłym i nieco żałosnym „keaaaa”.
  • Nestor kaka ma w swoim repertuarze wokalnym chrapliwe „kha-kha”.

Głos nestora kea (Nestor notabilis). Autor nagrania: Romuald Mikusek, źródło: xeno-canto, CC BY-NC-SA 4.0. Udostępniane na licencji CC BY-NC-SA 4.0.
Głos nestora kaka (Nestor meridionalis). Autor nagrania: Meena Haribal, źródło: xeno-canto, CC BY-NC-SA 4.0. Udostępniane na licencji CC BY-NC-SA 4.0.

Kea i kaka, tak samo jak ich pierzaści krajanie: kiwi i weka, noszą dźwiękonaśladowcze imię.

Bibliografia:

  • Klein E. (1966), Etymological Dictionary of the English Language, vol. I, Amsterdam–London–New York.
  • Weekley E. (1921), An Etymological Dictionary of Modern English, London.

Ilustracje:

Do zilustrowania artykułu wykorzystałam prace należące do domeny publicznej. Ich autorzy to: 1. J. G. Keulemans; 2. J. Gould, H. C. Richter; 3. J. G. Keulemans, P. Wytsman, T. Salvadori.