Dźwięki antypodów: kea i kaka

Repertuar wokalny nestora kea i nestora kaka znalazł odzwierciedlenie w nazwach tych ptaków.

Etymologia słów KEA i KAKA

  • Zapożyczenia za pośrednictwem angielszczyzny z języka maori, którym posługują się Maorysi, rdzenna ludność Nowej Zelandii.
  • Pochodzenie dźwiękonaśladowcze, od głosu ptaków.
  • Nestor kea odzywa się przeciągłym i nieco żałosnym „keaaaa”.
  • Nestor kaka ma w swoim repertuarze wokalnym chrapliwe „kha-kha”.
Kea i kaka, tak samo jak ich pierzaści krajanie: kiwi i weka, noszą dźwiękonaśladowcze imię. Wizerunek papug: J. G. Keulemans, źródło: Biodiversity Heritage Library (DP).

Poniżej nagrania głosów tych dwóch endemicznych mieszkanek Nowej Zelandii.

Głos nestora kea (Nestor notabilis). Autor nagrania: Romuald Mikusek, źródło: xeno-canto, CC BY-NC-SA 4.0. Udostępniane na licencji CC BY-NC-SA 4.0.
Głos nestora kaka (Nestor meridionalis). Autor nagrania: Meena Haribal, źródło: xeno-canto, CC BY-NC-SA 4.0. Udostępniane na licencji CC BY-NC-SA 4.0.

Bibliografia:

  • Klein E. (1966), Etymological Dictionary of the English Language, vol. I, Amsterdam–London–New York.
  • Weekley E. (1921), An Etymological Dictionary of Modern English, London.