Rozszczekany beagle

Lubi sobie beagle poszczekać, więc od szczekania go nazwano. Jak łajkę.

Etymologia słowa BEAGLE

  • Zapożyczenie z angielskiego beagle, które rozwinęło się ze średnioangielskiego begle o takim samym znaczeniu.
  • Słowo begle jest przypuszczalnie zapożyczeniem ze starofrancuskiego beegueule, będącego określeniem hałaśliwych osób. Beegueule pochodzi od łacińskiego ludowego batāta (lub bādata) gula ‘rozdziawione gardło’.
  • Nazwa rasy nawiązuje do charakterystycznej dla jej przedstawicieli skłonności do częstego szczekania.
  • Pierwsza część nazwy spokrewniona jest z angielskim bay ‘przęsło, wnęka, wykusz’, druga – z angielskim gullet ‘przełyk, gardziel’.
Beagle’e znane są z upodobania do szczekania i to właśnie jemu zawdzięczają swoją nazwę.

Bibliografia:

  • Klein E. (1966), Etymological Dictionary of the English Language, vol. I, Amsterdam–London–New York.
  • Weekley E. (1921), An Etymological Dictionary of Modern English, London.

Ilustracje:

Do zilustrowania artykułu wykorzystałam prace należące do domeny publicznej. Ich autorzy to 1., 3. J. Dalby; 2. F. Castellan.